sayısal berbat fen derslerini tekrar ve tekrar lanetlediğim pazartesi akşamında bloğumu kimsenin takip etmediğini bildiğim halde yazıyorum. İnsan kendini böyle önemli hissediyo sınırsız internet dünyasına birkaç satırının bulunması.(pek beceremem o ayrı)

Hayatı,gerçekleri,doğruyu tekrar tekrar sorguladım.Sorular sorduğum cevabını bilmediğim,belkide hiç bulamayacağım.Düşündüm kendi kendime ben mi doğruyum,yoksa benim yanlış bildiklerim mi doğru ?

Bugün iki zıt düşünceli insan arasında kaldım .Birisi diyordu başarı için gençliği harcamak lazım bir diğeri  de diyordu ki siz sosyal öğrencilersin ben size inanıyorum,güveniyorum ben sizi anlıyorum! Siz elbet başaracaksınız.

iki insanında konuşmalarının nedeni aslında belliydi .MOTİVASYON!

Acaba dedim.acaba hangisi doğruydu ?Birine güvenip başarı beklemek mi ? yoksa birini aşağılayıp yükselmesini beklemek mi ?

Bunun cevabını sınıfta bize güvenenlerin çok iyi verdiğine inanıp sadece susuyorum.

Buarada kendi akımımdan bahsetmeden edemicem. REŞATİZM !  kendini beğenmişlik yapmıyorum çünkü bunu ben demedim sınıftakiler buldu.Ben REŞATİZMi zeka mizahı olarak tanımlıyorum ama siz ne dersiniz bilemem.

neyse bir yazım yanlışı varsa kusura bakmayın ikinci sefer okumaya zamanım yok (sanki biri okucakmış gibi söylüyorum hhahaha :)      

Sen bizi bırakma B.E

Hayatımın her anında ve ötesinde yine SEN

Aşkın tarifi yazınca google ‘ye  binlerce kelime çıkıyor karşımıza .ama aslında hepsi ayrı ağızlardan çıkan aynı düşünceler.Hayatımın her anı.Diyosun Allah Allah ya herkes mi aynı şeyi hisseder.Aşk bu kadar mı etki eder insana,hayatının içine bu kadar mı girer ve  nasıl bu kadar baş döndürür.

Ama anladım ki bende herkesten biriymişim meğer.nasıl mı fark ettim bunu,Anlatayım. Her gece yatmadan dua ederdim öncelikle sağlığım için ama o gün yatmadan senin için dua ettim,sabah kalktım her kalkışımda sınav sıkıntısı aklıma gelirdi ama o gün aklıma ilk aklıma sen  geldin.kahvaltı yaparken çayın sıcaklığı işime işlerdi ama o gün senin gözlerinin sıcaklığı içime işledi,okula gittim her okula girdiğimde çamların boğucu kokusu burnuma gelirdi ama o gün burnuma senin kokun geldi.koşarken hep kalbimin sesini duyardım ama o gün senin sesin geldi.telefonuma bakardım hep birileri aramışmı diye ama o gün bir umut sen ararmısın diye bekledim bütün gün .gece yatarken  yine sen  sabah kalkınca yine …….

Acaba ?acaba sende benim için biraz heyecanlanmışmıydın,bir kez bile olsam aklına gelmişmiydim? yoksa benim gözlerime bakarken bile başka gözler mi vardı gözlerinde ?

Ve yazıma şu satırlarla veda etmek istiyorum :

Gece yattım kalbimde sen

Sabah kalktım kalbimde sen

İnsanlar arasına karıştım kalbimde  sen

Belki yarın çok yukarlarda olucam

Ama kalbimde yine sen

                                                                                        R.L 

Hayat,yaşam,insan,gerçekler…

Geçen bir kitap okurken bir satır çok dikkatimi çekmişti ‘Hep birileri seni hayal kırıklığına  uğratıyor,kalbini kırıyorsa karşındakini kendin gibi görmendendir.’ Bana önce biraz saçma gelsede bloğumu yazdığım ilk günde o satırın ne kadar doğru olduğunu anladım.Bunu anlama şeklim hoş olmadı,hemde hiç hoş olmadı. Ama hayat bize hoş olup olmadığını sormadan dersini veriyo ne kadar o dersi almak istemesekte…

Birden içime şüphe doğmadı değil acaba ? Acaba bende böyle bir şey yaşarmıydım en iyi dostumdan en baba kazık yermiydim?Yok ya dedim olmaz öyle şey .

Herhalde böyle bir kazık yesem bile ona kızmazdım!Kendime kızar,kendimi suçlardım.Kendi kendime konuşur : Ben böyle birine dostum dedim,ben böyle birine dostum …….

Büyük lokma ye ,büyük söz söyleme!  İşte bu söz aslında her şeyin özeti,aslında hayatın en gerçeği.

Bu hayata yenilince ağlama geleneğinide anlamam.Akıtınca gözyaşlarını,kızarınca gözlerin,yatınca yerlere kazanıyormusun savaşı,kalbini mi kazanıyorsun kaybettiklerinin,yoksa sadece kendini kurtarıp ateşi mi atıyorsun sevenlerini.

Can  Dündar boşu boşuna çok sevilmiyor.Her kim alırsa alsın eline bırakamıyor, kalbi gibi.Çünkü okuyor kalbimizi,yazıyor söyleyemediklerimizi ,bizim düşüncelerimizden,kendi ağzımızdan.Saygıyla selamlıyorum…

                                                                                                                                                        R.L